‘Van Droom tot Wakker Liggen!’
Het ondernemerschap start vaak met een droom. Een ideaalbeeld in de toekomst waar een solide onderneming is gerealiseerd. Van financiële rust, fijne collega’s tot een plezierig leven. Echter, tussen die eerste ambitie en dat solide bedrijf vinden we genoeg slapeloze uren in de nacht. Iedere groeiondernemer kent het nachtenlang malen over uitdagingen en grote beslissingen die niemand anders voor je neemt.
John Hol (links, David Minco (midden), Petra Hol (rechts)
‘Van Droom tot Wakker Liggen’ is een interviewreeks in samenwerking met David Minco van Morpheus Slaapvoorlichters. Onze NeXt bedrijfsleden nemen plaats in bed bij David, en nemen de Hilversumse rasondernemer tussen de lakens mee langs hun échte ondernemersverhaal. Niet alleen de successen, maar ook de momenten waarop het spannend werd. Waar groei soms een andere bijkomstigheid kreeg: uitdagingen. Want ondernemen is nooit een rechte lijn omhoog.
1ste editie: John en Petra Hol, Unicum
In deze 1ste editie komen John en Petra Hol aan het woord, eigenaren van Unicum. Zij zijn zowel privé als zakelijk een duo. Privé al een kwart eeuw, en zakelijk inmiddels ook alweer ruim 15 jaar: “We vullen elkaar in alles aan. Petra is mijn rem en houdt mij soms een spiegel voor als ik weer eens zes stappen vooruit denk. Anderzijds is dat weer mijn kracht. En zo leven we heerlijk in evenwicht.”
Beste John en Petra, welkom bij Morpheus! Vertel: wie ligt er links en wie ligt er rechts?
Petra: “Haha, ik lig zeker op links! Maar nu dus voor de kijkers rechts!”
En liggen jullie vaak wakker?
John: “Tsja, euhmmm…. Gaan we meteen die kant op?”
Petra: “Laten we het maar op gesnurk houden waarom we wel eens wakker liggen, haha!”
Normaliter vraag ik naar de startende droom van de ondernemer. Maar Unicum is een 3e generatie familiebedrijf gestart door Hermanus Pek in 1948. Hij verkocht zeep. Wat was zijn droom?
Petra: “Dat was mijn opa. Hij zag net na de oorlog in 1948 de kans om een patent te kopen voor de productie van een unieke garagezeep. Zijn droom was dat dit voor zijn kinderen een mooie start zou zijn voor het familiebedrijf.”
En jullie? Wat is jullie huidige droom?
John: “Onze droom heeft wel iets weg van die van de opa van Petra. Allereerst willen we tevreden blijven. Daarnaast ambitieus, en blijven we graag mooie samenwerkingen aangaan met mooie bedrijven op een persoonlijke manier. En dan de gedachte van opa Hermanus: we willen onze kinderen, maar ook onze Unicum collega’s, de mogelijkheid blijven bieden om zich optimaal te ontwikkelen. En wie weet dat ze de 4de generatie mogen zijn.”
Een familiebedrijf voortzetten is altijd bijzonder. Wanneer was het moment dat jullie wisten: ‘Wij gaan dit doen’?
John: “Niet! Voor mij kwam de vraag van de overname zeer onverwachts. De beoogde familie-opvolger trok zich onverwachts terug. Ikzelf was – als de koude kant van de familie Pek - net een nieuwe weg ingegaan. Ik was timmerman en had de hamer ingeruild voor een commerciële rol. En daarbij dacht ik: wat moet ik met zeep!? Ik had hier totaal geen gevoel bij. Toch ben ik, na wat aandringen, diverse malen mee geweest langs klanten en ik zag meteen enorme kansen op het gebied van bedrijfshygiëne. Lang verhaal kort: de opvolging werd in gang gezet!”
Zomaar van de ene op de andere dag?
John: “Nee, zeker niet. Dat ging niet zonder slag of stoot. Ik was snel, jong, veranderde veel en had niet veel met binnen de lijntjes kleuren. Dit resulteerde in grote familieprikkelen. Nadat deze bekoeld waren, kozen we in 2006 voor een snellere overname. Daarmee kwam de rust terug. En daarna kwam gelukkig Petra in beeld!”
Petra: “Ik was eerst nog werkzaam bij Bertelsmann (ECI) en stapte in 2010 in. Als partner vennoot richtte ik de tak bedrijfskleding op, en in 2017 kwam daar sportwear bij. En niet zonder succes. We zeggen wel eens: ‘het Dream Team was geboren!’. Dit resulteerde in 2016 in een beloning als ondernemer van het jaar MKB en Detailhandel. Daar zijn we heel trots op!”
Jullie zijn een ondernemend duo, maar ook privé al héél lang gelukkig. Op welke wijze vullen jullie elkaar aan? Zowel zakelijk als privé?
John: “Petra is direct en duidelijk. Een echte denker en daardoor zakelijk sterk. Ik ben het tegenovergestelde: adhoc, creatief, snel enthousiast en ik denk zes stappen verder. Petra is zodoende mijn rem en houdt me vaak een spiegel voor. Dat heb ik nodig. Ik denk daarom dat we beide kwaliteiten hebben die we goed combineren.”
Petra: “John vergeet te vermelden dat hij enorm nieuwsgierig is en breed geïnteresseerd. Hij is goed met mensen doordat hij daadwerkelijk interesse toont en heeft. Hij zoekt inderdaad wel eens de randjes op, en dan ben ik er!”
John: “Het is in ieder geval nooit saai!”
Oké, dat is zakelijk. En privé?
John: “We zijn dit jaar 25 jaar getrouwd. Petra is mijn jeugdliefde en ze is nog steeds mijn meisje! Ook privé vullen we elkaar in alles aan.”
Petra: “We hebben drie kinderen: Myrthe (19), Thijmen (16) en Pepijn (12). Kortom, dat is ook hands-on druk. Ze zijn ondernemend in sporten, actief sociaal betrokken en kiezen ook voor het buiten de randjes kleuren.”
John: “Wat we allemaal gemeen hebben is loyaliteit, sociaal betrokken, oprecht en gek op herinneringen maken door te reizen.”
Wij zijn hier ook een familiebedrijf van generaties lang. Hoe voelt dat voor jullie, het voortzetten van een familiebedrijf?
John: “Eerlijk gezegd: in het begin deed mij dit niet zoveel. We waren vooral druk met groeien en heel veel te ontdekken. Maar sinds het te jong overlijden van enkele oud-eigenaren, Herman in 2001, mijn schoonmoeder Jannie in 2024 en mijn schoonvader Roel in 2025, is daar verandering in gekomen. Voornamelijk het onverwachte overlijden van Jannie heeft impact gehad. Zij was de spil in het geheel, een aanspreekpunt bij problemen en degene voor een advies. Toen dat wegviel, was er een leegte en leek de ziel uit het bedrijf getrokken. Maar toen stond Petra op. Ondanks haar verdriet. Sterk, nuchter. Echt een geboren leider. Tsja, genen gaan waar ze gaan…”
Petra: “In 2025 hebben we het familiebedrijf een reboot gegeven door met elkaar de familiaire waarden en het DNA opnieuw vast te leggen.”
Wat maakt jullie business zo leuk?
Petra: “Het is een breed product, zeker als we kijken naar de bedrijfskleding. Iedereen kan het gebruiken, of het nu in de bouw of installatie is, een handdoekje aan de golfkar, sporttenue voor de marathon, schort voor de horeca, schoolkleding en ga zo maar door.”
John: “Hierdoor komen we met onwijs veel soorten bedrijven, instellingen en verenigingen in aanraking. Dat vind ik enorm leuk. Al deze bedrijven hebben weer hun eigen manier van werken en dit is aan ons om het te laten aansluiten, zodat er een vertrouwde samenwerking ontstaat.”
En is jullie business soms ook wel eens een ‘nachtmerrie’?
John: “Zeker. Kleding is een bewerkelijk product, zeker bij de start van een samenwerking. Er moet altijd gepast worden, want het is superbelangrijk dat iets goed zit. Je moet erin werken. En daarnaast moet er veel informatie verzameld worden voor ons kleding-managementsysteem. Deze richten we in voor iedere klant in ons systeem en gaat dan voor je werken: hier staat alles in, zodat iedere medewerker duidelijk weet wat zijn kleding - of de juiste PBM - is met welke maat en waar het logo komt.
Petra: “Als het systeem niet goed staat dan loopt het proces minder soepel. Kortom, veel voorwerk.”
Op welke wijze is Unicum gegroeid in jullie periode?
John: “Na de overname in 2006 is het onderdeel bedrijfshygiëne gegroeid van alleen zeep naar een totaalleverancier op het gebied van inrichting en vulling van sanitaire ruimtes, kantoren en de werkplaats. In 2010 is ons tweede onderdeel gestart: bedrijfskleding. Deze tak nam een onwijze vlucht en is inmiddels branche breed inzetbaar. In 2017 is sportwear ontstaan uit de behoefte van bedrijven teams, zoals wielrennen, marathon, mudruns, et cetera… Maar ook het aankleden van team in de amateursporten, zoals voetbal, korfbal, hockey, basketbal, en de daarbij behorende sponsorcontracten.”
Werden jullie wel eens wakker en dacht je: nu is het een serieus bedrijf?
Petra: “In 2016 wonnen we na een zeer zorgvuldig en lang proces de prijs “Ondernemer van het Jaar” in de categorie MKB en detailhandel van de Vijfheerenlanden. Het opvolgende jaar groeiden we aanzienlijk en wisten we niet hoe we het moesten bolwerken. Personeel, nieuwe systemen, investeringen, verbouwing… Kortom, alle paniek om wakker van te liggen!”
Over het wakker liggen: van welk vraagstuk heb je ooit als ondernemer het meest wakker gelegen?
John: “Ik lig wel eens wakker en denk: ‘is dit het nu?’ Komt er nog een nieuwe uitdaging, een nieuw avontuur, of ga ik dit de rest van mijn leven doen? En verder natuurlijk de onuitwisbaar verkeerd uitgepakte beslissingen. Van die beslissingen waar je invloed op had en nu moet accepteren dat het even pijn doet.”
Oké, en wat was dan de moeilijkste beslissing die je hebt moeten nemen?
Petra: “In een compact en hecht team is de zakelijke beslissing om afscheid te nemen van een collega soms onoverkomelijk. Dat blijft moeilijk.”
Hoe gaan jullie om met druk?
Petra: “Dit onderling goed bespreekbaar maken en vanuit daar de lijnen uitzetten.”
John: “En ’s avonds de fles opentrekken en er een lekker wijntje op drinken!”
Op naar de toekomst: welke ontwikkelingen zijn aanstaande binnen Unicum?
John: “Er gebeurt genoeg! Zo zijn we nu het onderdeel PBM - persoonlijke beschermingsmiddelen - aan het door ontwikkelen. Met daarbij het aanbieden van dienstverleningen, zoals het verzorgen van doelgerichte trainingen en presentaties.”
En wat gaat belangrijk worden voor jullie als onderneming?
Petra: “Rust in de wereld zou fijn zijn. Door onrust krijgen veel klanten het lastig en hierdoor kopen die simpelweg minder kleding. Ook productie heeft hier last van. Samenwerken met familiebedrijven of bedrijven met dezelfde normen en waarden en loyaliteit is en wordt steeds belangrijker.”
En wat is voor jullie samen persoonlijk belangrijk?
John: “Dat we samen sportief, gezond en fit blijven. Dat de kinderen het goed doen in het leven en de wereld. En dat we met elkaar veel herinneringen mogen maken. Dan zijn wij gelukkig!”
Tot slot: Als je één eerlijke les over ondernemerschap mag meegeven aan andere directeur-eigenaren, welke is dat?
John: “Wees geïnteresseerd in plaats van interessant!”
"De aanvragen stroomden binnen. Soms wel dertig aanvragen per dag"
Op de boerderij waar hij met zijn ouders woont, vanuit de schuur van de buurman, kon hij verder. Maar ook een jaar later was dat te klein: “Dus huurde ik mijn eerste pandje in Amersfoort. Zo’n klassiek bedrijfshalletje. Precies in de periode dat stalen deuren hip worden. De aanvragen stroomden binnen. Soms wel dertig aanvragen per dag. Ik was alleen en kon er misschien net twee aannemen.” Drie jaar later volgt een volgende verhuizing naar de Heliumweg en neemt Arthur zijn eerste stagiair aan. “Voor mij was dat toen een enorme stap.” En dan, in 2018, komt Jordy ook zakelijk in beeld. “Hij was al jaren veel aanwezig. Dan studeerde hij hier, of kwam ‘ie even een praatje maken. Hij was toen al heel betrokken, en dacht veel mee.”
Van psychologie naar staal
Want de twee kennen elkaar al jaren. Vrienden. Wekelijks contact. Terwijl Arthur bouwt aan zijn bedrijf, studeert Jordy HBO Psychologie. Daarna werkt hij als sales consultant. “Ik wilde graag ondernemen,” vertelt Jordy. “En ik zag wat Arthur aan het neerzetten was. Hij had de kennis en het product. Ik kon structuur brengen.” De gedachte om samen te werken hing al langer in de lucht. Maar in 2018 wordt het concreet. Jordy stapt in. Eerst in dienst, letterlijk de maandag na het inleveren van zijn scriptie. “Voor veel mensen was het een vreemde wending,” lacht hij. “Psychologie studeren en dan de laswereld in.” Arthur vult aan: “Maar wel op kantoor hè. Mij moet je niet in de administratie zetten. En hem niet in de werkplaats.” Jordy: “Haha, ik weet ondertussen wel heel wat. Maar ik ben geen lasser, laten we het daarop houden.”
"Met vrienden moet je niet ondernemen"
Ze blijken een gouden combinatie. Ook al had de buitenwereld zo haar mening. Wat wel confronterend was op jonge leeftijd: “Mensen vonden er wat van,” zegt Jordy. “Ze zagen ons in het weekend feesten en dachten: dat gaat mis.”
Arthur: “We werden gewaarschuwd. Met vrienden moet je niet ondernemen.” Maar Jordy was altijd al betrokken. Hij was er vaak, en zat zelfs regelmatig in de werkplaats te studeren. Hij kende het bedrijf van binnenuit voordat hij officieel begon. “Ik kwam binnen met een belofte,” zegt Jordy. “En die moest ik waarmaken.” Arthur: “En dat deed hij. Het eerste jaar kenden we een omzetverhoging van keer drie.” Zeven jaar later is er geen dag spijt geweest. “We knallen op gelijkwaardige basis,” zegt Arthur. “We weten wat we aan elkaar hebben. Als ik hier om me heen kijk, denk ik soms: ‘toch best een knap staaltje werk’.”
“Als ik om me heen kijk, dan denk ik wel eens: toch best een knap staaltje werk.”
Een pand waar je wakker van ligt
Sinds 2024 zit Metaal Art in een eigen, groot pand op De Wieken/Vinkenhoef. Een volgende stap. De grootste stap tot nu toe. “Daar hebben we echt wel wakker van gelegen,” geeft Arthur toe. “Je moet het elke maand ophoesten. Het is niet zo dat het hier twee maanden stil kan zijn.” Op dat moment klinkt wederom het geluid van staal op staal uit de werkplaats. Arthur glimlacht. “Die geluiden? Heerlijk. Dat betekent dat er gewerkt wordt. Liever nog meer geluid.”
Het nieuwe pand gaat niet alleen over meters of machines. Het gaat ook over mensen. “We vinden het belangrijk dat onze collega’s hier goed zitten,” zegt Arthur. “Als je ze ziet lachen met een tosti tussen de middag. Of de vrijdagmiddagborrel.” Jordy: “We willen hier de puntjes op de i zetten. Maar dat gaat tussen de werkzaamheden door. Vandaag de dag werken er vijftien mensen in huis. Dan ligt de focus ook op hetgeen we moeten doen: mooie werken maken.”
Wie doet wat
Arthur: “Ik ben de technische kant. Ik bereid alles voor, zodat het in de werkplaats efficiënt verloopt. En ik zit veel in de montage.” Jordy: “Dat laatste is cruciaal. Montage is een vak apart. Je komt in nieuwe huizen. Alles is strak. Je moet beleefd zijn en met fluwelen handjes werken. En het gaat soms om projecten van duizenden euro’s. Dan zeggen we weleens: Arthur móét daar zijn.” Daar tegenover staat Jordy, en die runt de binnenkant. “Bedrijfsvoering, personeel, sales. Ik adviseer klanten en maak offertes voor grotere projecten. Samen sturen we het bedrijf, ieder vanuit zijn kracht. Arthur als de technische perfectionist, ikzelf als de interne versneller.”
Uitdagend, speciaal en omvangrijk
Metaal Art richt zich vooral op de zakelijke markt: aannemers, grotere bedrijven, omvangrijke projecten. “Meerdere items in één project, daar focussen we ons meer en meer op. Een trap in de kelder, stalen deuren, balustrades,” legt Jordy uit. “Dat is interessant. We doen geen seriematig werk. We willen uitdagende, specialistische projecten. Specials. Geen dertien-in-een-dozijn.” Via-via, online marketing en mond-tot-mondreclame zorgen voor een constante stroom aanvragen. “We horen vaak: leuk bedrijf om de opdracht aan te gunnen,” zegt Jordy. “Dat vind ik altijd fijn om te horen.”
"We hebben het ook simpelweg gewoon enorm naar ons zin. Misschien is dat wel het meest onderschatte groeimodel dat er is."
Vergissen? Aan de lopende band.
Gaat alles dan écht altijd goed? Jordy knikt naar Arthur. “Hij dekt me wel eens in de rug. Ik hou van uitdagingen, en Arthur vindt altijd wel een oplossing.”
Een recentelijk voorbeeld? “Een huis was praktisch af, maar er moesten nog drie massieve trappen naar binnen.” Arthur: “Alles was al dicht. Dus moesten we een hijsplan bedenken om die trappen binnen te krijgen.” Op zo’n moment is het stress. “Maar als het dan lukt…” zegt Arthur. “…dan ben je trots. Voor mij zit trots ook in het moment dat een project is gelukt.” Jordy: “Ik geniet van de uitdaging. En tegelijkertijd weet ik: we kunnen nog een stap. Ik wil de beste worden in allround staal maatwerk. De gaafste projecten op een hoog afwerkingsniveau. We denken niet in aantallen medewerkers of puur omzetgroei. We denken in kwaliteit.” Arthur: “En juist doordat we er zo in staan, groeien we.”
Ondernemen als vriendschap
We gaan richting de afronding, en deze subtitel voelt als de kern van hun succes. Ze zijn vrienden. Maar bovenal ondernemers die elkaar aanvullen. Arthur begon met staal in een schuur. Jordy stapte in met structuur en ambitie. Samen bouwden ze verder. Van klaslokaal naar boerderijschuur. Van bedrijfshalletje naar eigen pand. Van één man naar een team van vijftien. Geen opgeklopt verhaal. Geen snelle exits. Geen investeerders. Gewoon twee gasten die hun vak serieus nemen. “We hebben het ook simpelweg gewoon enorm naar ons zin,” zegt Jordy. En misschien is dat wel het meest onderschatte groeimodel dat er is.”
Reageren? Dat kan via arthur@metaal-art.nl of jordy@metaal-art.nl
Meer informatie: www.metaal-art.nl
TEKST: Danny Rietveld