Wie zorgt er voor de ondernemer?
19 oktober 2026
In januari schreef ik over januari-energie. Goud waard, schreef ik toen. Maar wat als die energie in het najaar op is? Niet even, maar echt op?
Laatst was ik op een groot ondernemersevent en zoals altijd sprak ik er met verschillende ondernemers. De verhalen achter de ondernemer zijn vaak de mooiste en raken het meest. Dus niet de obligate vraag “Hoe gaat het?” met een dito antwoord. Nee, het gesprek erachter. Hoe het echt met iemand is, hoe hij in zijn/haar vel zit. En daar zelf ook open in durven zijn.
En ik hoorde weer verhalen die ik de afgelopen jaren vaker heb gehoord. Van ondernemers bij wie de energie volledig op was. Die eigenlijk geen zin meer hadden om door te gaan met hun eigen bedrijf. Die met pijn in hun buik rondliepen. En die daar met niemand over spraken. Niet op de zaak, en vaak ook niet thuis.
Toch bleven ze zitten. Het leven was makkelijk genoeg met een mooie managementfee. Van buiten zag niemand iets. Het bedrijf draaide. Maar de motor stond op de reservestand.
De motor én het vangnet
Als ondernemer ben je de motor van het bedrijf. Jij brengt de energie, de richting en het tempo. Tegelijk ben je het laatste vangnet. Als er iets misgaat, komt het uiteindelijk bij jou terecht. En iedereen gaat ervan uit dat jij altijd energie hebt. En altijd een oplossing.
Niemand in een bedrijf zorgt voor de ondernemer. Dat snap ik, dat hoort erbij. Maar het betekent wel dat je het zelf moet doen.
Wat ik bij deze ondernemers zag: ze lieten het te ver komen. Ze negeerden de signalen. En ze hadden het gevoel dat ze met hun verhaal nergens naartoe konden.
Niets om je voor te schamen
Laat ik eerlijk zijn. Ik denk dat we allemaal weleens onze energie, inspiratie of ambitie kwijt zijn. Ik ook. Dat is menselijk en niets om je voor te schamen.
Het probleem zit niet in het kwijtraken. Het zit in het niets doen. Wie geen stappen zet, komt in een vicieuze cirkel terecht, lichamelijk en mentaal. Daar moet je op acteren. Ongeacht wat je denkt dat de buitenwereld ervan vindt.
Schaamte en schuldgevoel zijn begrijpelijk. Maar ze blokkeren je op de korte termijn, en op de lange termijn helpen ze je niet.
Je denkt dat je altijd moet, maar vergis je niet: je hebt altijd een keuze. Dus ook de keuze om soms voor jezelf te kiezen. En wellicht is het zelfs meer dan dat. Namelijk de verantwoordelijkheid om ook voor jezelf te zorgen.
Onderhoud is meer dan vakantie
Elke machine in je bedrijf krijgt onderhoud. Preventief, volgens schema. De ondernemer draait vaak door tot hij stilvalt, en denkt dat twee weken vakantie het oplossen. Maar vakantie is geen onderhoud. Het is even stilstaan en daarna weer vol gas.
Een echte onderhoudsbeurt vraagt meer:
- Neem afstand. Een paar dagen, soms een paar weken. Niet alleen om bij te komen, maar om weer overzicht te krijgen. Afstand leidt tot inzicht.
- Doe iets waar je wél energie van krijgt. En geef dat structureel ruimte, niet pas als het al misgaat.
- Zoek een andere balans in je dag. Wat vult je dagen nu, en wat zou er eigenlijk moeten staan?
- Leg zaken bij een ander neer. Je team kan meer dan je denkt. In juni schreef ik het al: het plafond zit vaak in je eigen hoofd.
- Praat erover. Met iemand bij wie jij niet de oplossing hoeft te hebben. Een collega-ondernemer, een coach of, als het nodig is, je huisarts.
Dat laatste is misschien wel het belangrijkste. Ik durf te stellen dat bijna iedere ondernemer bereid is te luisteren naar een andere ondernemer die ergens mee zit. Die deur staat open. Je moet er alleen doorheen durven lopen.
Wat je kiest, maakt niet uit. Als het maar bij je past en voor je zorgt. En geloof me, het creëert niet alleen nieuwe energie, maar ook ruimte in je hoofd.
Zorg eerst voor jezelf
Je kunt niet voor een ander zorgen als je niet voor jezelf kunt zorgen. Niet voor je team, niet voor je klanten, niet voor je bedrijf. En ook niet voor de mensen thuis.
Dus: wanneer had jij je laatste onderhoudsbeurt?
Plan hem in. Zo blijft de motor draaien in de juiste stand.
